legado

A capuchina ou flor de sangue é unha herba rastreira e gabeadoira que foi introducida como medicinal no século XVIII, sendo empregada máis tarde como ornamental pola súa grande beleza. É típica de ambientes ruderais e zonas axardinadas, aínda que tamén avanza cara os espazos naturais anexos onde compite coa…

Ler máis

Esta rechamante iridácea conseguida en Francia en 1880 procede da hibridación de dúas especies sudafricanas, Tritonia aurea Pappe e Tritonia pottsii (Baker) Baker. Foi citada por primeira vez para Galicia en 1986. Escapada de xardíns, invade ambientes riparios, herbazais húmidos, etc., en especial de maneira vexetativa, aínda que tamén produce sementes. Ainda que non…

Ler máis

A “orella de gato” ou “amor de home” é unha planta de orixe suramericana que foi introducida polos seus usos na xardinería. Invade hábitats naturais húmidos, sombríos e algo nitrificados, formando tupidos tapices que impiden a presenza da vexetación autóctona. Tamén presente en terreos antropizados, beiras de camiños e baixo…

Ler máis

Trátase dunha gramínea con talos de ata 2 m que debe levar bastante tempo estendéndose por Galiza, mais a habitual ausencia de flores e a dificultade da determinación (aseméllase a un Brachypodium) fixo que non fose detectada ata 1999 polo botánico D. Sanleón. Aparece por gran parte da beiramar, especialmente polo…

Ler máis