logo
 

Dende 1973 estudiando, divulgando e defendendo o patrimonio natural galego

sghn@sghn.org

line decor
  INICIO
line decor

 

 


 
 
 

 

Semella que nin siquera leeron as alegacións:
"Plan de conservación da zona húmida protexida Lagoa e areal de Valdoviño"

Santiago-Ferrol, 29-07-2014

SGHN ten xa 41 anos de experiencia en escritos sen resposta e alegacións que non se teñen en conta, o cal resulta moi frustrante e desincentivador da participación cidadá nos trámites de información pública. Pero o acontecido co trámite de consultas no procedemento de avaliación ambiental estratéxica do “Plan de conservación do humidal protexido Lagoa e areal de Valdoviño” vai un pasó máis aló xa que, alomenos aparentemente, as alegacións, comentarios e suxerencias presentados por SGHN (PDF) nin siquera chegaron a lerse. SGHN chegou a esta conclusión ao ver que no nova versión do dito "Plan de Conservación" nin siquera se tiveron en conta as consideracións sobre aspectos formais do documento pois no Plan agora sometido a información pública repítense as erratas e os erros que SGHN comunicou por escrito o 16-12-2013 (PDF).

O "novo Plan de Conservación" destaca polas "desaparicións" con respecto ao que se someteu a información pública en decembro pasado. Así "desapareceron" den deixar rastro nen explicación:

  • Un parágrafo que merecera os parabéns de SGHN: “A solución aos problemas causados pola inundación ordinaria do humidal sobre o paseo marítimo e os predios contiguos, debe realizarse en conformidade coa normativa vixente, e en concreto coa Directiva 92/43/CEE do Consello, do 21 de maio de 1992, relativa á conservación dos hábitats naturais e da fauna e flora silvestres, a Lei 42/2007, do 13 de decembro, do Patrimonio Natural e da Biodiversidade e o Decreto 127/2008, do 5 de xuño, polo que se desenvolve o réxime xurídico dos humidais protexidos e se crea o Inventario de humidais de Galicia”.
  • Dous hábitats de interese comunitario (Directiva 92/43/CEE) que si están presentes no humidal protexido: 1140 Chairas fangosas ou areosas que non están cubertos de auga cando hai marea baixa e 1130 Esteiros.
  • Dous hábitats de carácter prioritario segundo a Directiva 92/43/CEE: 4020 * Queirogais húmidos atlánticos de zonas temperadas de Erica ciliaris e Erica tetralix e 4040 * Queirogais secos atlánticos costeiros de Erica vagans.

E destaca tamén por non subsanar as carencias do "vello Plan de Conservación" en información decisiva para calquera plan de conservación dun humidal, como por exemplo, sobre a dinámica hidrolóxica e a fauna acuática (excluidas as aves).

Por todos istes motivos, as alegacións agora presentadas por SGHN (PDF) rematan dicindo que "para non alongar de xeito innecesario, e seguramente (outra vez) infructuoso, o presente escrito SGHN se ratifica en todas e cada unha das alegacións presentadas por rexistro o 16-12-2013 e que non foron tidas en conta."

NA PROCURA DO ABELLARUCO E MÁIS... 
(este ano por terras de Trives e Manzaneda) 

4ª Edición, Sábado 12 de xullo de 2014. Organizada pola Sección Antela de SGHN

Ourense, 24-07-2014

Aínda que nos repitamos, un ano máis temos que decir que a excursión foi todo un éxito; tan interesante e completa como as anteriores edicións no referido aos contidos e programa da xornada e máis aínda no número de participantes: 40 persoas, ¡moito temos avanzado dende a primeira edición cando nos xuntamos 6 amigos alá polo ano 2011!.

Dende o punto de reagrupamento de Sas de Xunqueira, moi preto de Trives, afrontamos o reto da xornada: atopar os abellarucos. Temos experiencias anteriores nas que resultou difícil a localización destas aves pero en todas as edicións tivemos a sorte de atopalos e velos con certa comodidade, así que con esta consideración circulamos atravesando Trives cara á estrada que vai ao pobo de Manzaneda.

Os organizadores tiñan un punto de observación localizado a uns tres kilómetros do desvío de Manzaneda, onde se agruparon os vehículos deixando libre a zona donde uns buratos no noiro da estrada indicaban a posible presencia do noso protagonista. Máis...

Imaxe: foto do grupo ao completo á sombra do Castiñeiro de Pumbariños.

Galicia ten 5 novas ZEPAs

Santiago de Compostela, 18-07-2014

No BOE de onte publicouse a Orden AAA/1260/2014 pola que se declaran 39 Zonas de Especial Protección para as Aves na augas mariñas españolas (PDF), delas 5 nas costas galegas que, á espera da implementación das ferramentas de xestión, protexen case 15.000 km2 de superficie mariña, é dicir, ao redor dun terzo da superficie de ZEPAs mariñas en España.

Próximas actividades das Delegacións de Ferrol e As Mariñas

ROTEIRO DA AUGA: "RÍOS, FONTES, POZAS E FERVENZAS DAS FRAGAS DO EUME"

  • Domingo 20-07-2014, con saída (10 h) e regreso (20:30 h) do local da SGHN en Canido.
  • Percorrido: 9 km, dificultade media baixa. Levar comida, bebida, roupa e calzado adecuado.
  • Prezo socios:   9 €. Non socios: 13€. Nenos ata 12 anos: 5€. Pago: na oficina da SGHN, no momento da inscrición, ou cun ingreso na conta ES20 2013 1843 5502 0009 4419.
  • Facilitar nome completo, teléfono e DNI, para formalizar o seguro.
  • Prazas limitadas.
  • Máis información no Tfno. 881 931 315, ou no local da SGHN na Praza de Canido.

Remata a 3ª actualización do Atlas de Anfibios e Réptiles de Galicia

Santiago de Compostela, 03-07-2014

Coas inestimables aportacións dos colaboradores (case un centenar e medio), que fixeron posible o Atlas de Anfibios e Réptiles de Galicia e permiten a súa constante actualización xa está dispoñible a 3ª actualización correspondente á Clase Reptilia..

Para acceder ás novas fichas de réptiles e máis información sobre esta actualización preme AQUÍ.

Uso de herbicidas na rede viaria ourensana

Ourense, 26 de xuño de 2014

Existe unha grande preocupación de socios e simpatizantes da SGHN diante da extensión do uso de fitosanitarios de acción herbicida en espacios públicos, en especial en diversas zonas da rede viaria da provincia de Ourense.

O RD 7371/2012 en materia de utilización de fitosanitarios establece disposicións específicas para os ámbitos distintos da producción primaria agraria profesional, especlficamente redes de servicio e zonas industriais, incluíndo o desenvolvemento de estratexias para o uso sostible dos praguicidas mediante a reducción do risco e os seus efectos sobre a saúde humana e o medio ambiente.
Apréciase un significativo desaxuste entre a filosofía e condicións recollidas na lexislación vixente e as condicións reais de emprego con aplicación indiscriminada destes produtos perigosos pola Deputación de Ourense. Sendo tamén notoria a aparente contradicción destas actuacións coas novas de prensa referidas a promoción dunha campaña de boas prácticas medioambientais para a difusión de iniciativas que melloren o medioambiente.

Por esas razóns SGHN ven de solicitar á Deputación información sobre a utilización destes produtos (PDF), así como que os desestime definitivamente.

Imaxe: Aplicación de herbicidas á beira dunha corrente de auga.

Novo Atlas de fauna galega:
Atlas e libro vermello de Carabini, Cychrini e Lucanidae (Insecta, Coleoptera) de Galicia

Vilagarcía de Arousa, 23 de xuño de 2014

A SGHN ven de publicar un novo atlas, o primeiro en Galicia sobre dous grupos de Carabidos e a Familia Lucanidae (á que pertencen as coñecidas vacalouras).

Este libro nace dun proxecto empezado hai moitos anos e inclúe o estudo doutros grupos de insectos como os odonatos (libélulas e cabaliños do demo) e lepidopteros (bolboretas) que verán a luz proximamente. Paralelamente outros grupos de insectos son obxeto de atención e traballo de campo para publicar os resultados no futuro.

As 164 páxinas do libro están organizadas en varios capítulos introductorios sobre a historia da investigación dos carábidos en Galicia, a bioclimatoloxía básica galega, criterios de traballo e conclusións. Cada especie (consta da revisión de vinte especies) é analizada en un capítulo independiente que recolle un mapa coa distribución coñecida, tanto a bibliográfica como os datos aportados por diversos colaboradores, faise unha breve revisión da súa distribución galega, ibérica e mundial, a súa bioloxía, requerimentos ambientais, bibliografía revisada e as táboas cos datos dispoñibles, tanto de datos inéditos coma os recollidos de diversas publicacións. Cada capítulo compleméntase cunha análise do seu estado de conservación baixo os criterios da UICN (libro vermello) e unha fotografía da especie tratada.

Compre destacar que esta publicación foi posible gracias ó esforzo altruista dos colaboradores e foi financiada única e exclusivamente cos fondos da SGHN. A súa distribución será gratuita entre os socios e colaboradores e poderá ser mercada directamente na SGHN ou en librarías colaboradoras.

Proxecto de repotenciación Parque Eólico de Cabo Vilano
EIA = Estudio de Inutilidade Ambiental

Santiago de Compostela, 14 de xuño de 2014

Malia ser díficil conseguilo, o Estudo de Impacto Ambiental (EIA) do proxecto é aínda pior ao que por desgraza (coa pasividade cómplice das autoridades ambientais e sectoriais) nos teñen acostumados este tipo de estudos, pois está literalmente plagado de erros, contradiccións, vaguidades, opacidades e eufemismos para “escurrir o bulto”.

  • Semella realmente increíble que o EIA dun proxecto enerxético conteña erros mesmo nos cálculos do incremento de potencia que se pretende instalar, que sería de 2,1 MW (un 53,8%) e non de 1,56 MW (un 40%) como se afirma. Qué rigor e fiabilidade cabe esperar do EIA dun proxecto de repotenciación que contén semellantes erros e contradicións no obxecto mesmo do proxecto?
  • Resulta imposible dilucidar se o EIA considera que o aeroxenerador Izar Bonus 1,2 MW, pertencente ao grupo ENEL Green Power ( X en verde na imaxe de abaixo) está ou non está incluido no parque eólico pois en 3 páxinas di que SI, en 4 páxinas aparece como incluido no “ámbito”, na “zona” ou nas “proximidades”e en 8 páxinas, explícita ou implícitamente, considérase NON incluido no P.E. Cabo Vilano.
  • O EIA non acaba de decidirse por se existe ou non afección a hábitats de interese prioritario na Unión Europea (Directiva 92/43/CEE) pois contradise contínuamente. Nega a existencia de hábitats prioritarios en 4 das páxinas, pero noutras 6 e no Plano “Hábitats naturales catalogados” recoñece explícitamente a existencia do hábitat prioritario *4040 Uceiras costeiras con Erica vagans en toda a zona do parque eólico antes e despois da repotenciación. Aínda máis, en 2 páxinas recoñece expresamente que “la tesela donde se sitúa el área de estudio, tiene un valor de conservación alto (valor 4) y se considera una Zona de Interés Prioritario para la Conservación (ZPDG-2).”
  • Nun mesmo parágrafo o EIA afirma que na zona “Se han localizado numerosas especies ... Tres de ellas aparecen en la Lista Roja de las Plantas Vasculares, dos en peligro y una con datos insuficientes e que "no consta la existencia de especies vegetales que merezcan una especial consideración desde el punto de vista de su conservación”. Por se fose pouca a contradición entre as dúas frases antes subliñadas, acto seguido no documento figura unha táboa que recoñece expresamente a presenza de Euphorbia uliginosa e Omphalodes littoralis ssp. gallaecica, dous taxóns considerados como “En perigo de extinción” na Lista Roja de las Plantas Vasculares de España e no Catálogo Galego de Especies Ameazadas.

Resulta francamente moi difícil de entender como para instalar 2 novos aeroxeneradores non se poida aproveitar ningún dos emprazamentos dos 22 aeroxeneradores aos que substituirán e se pretenda destruir máis superficie dun hábitat prioritario. Pretensión que, ademais, é rotundamente ilegal pois non existen razóns imperiosas de interese público de primeiro orden (artigo 6 da DC 92/45/CEE, artigo 45 da Lei estatal 42/2007) para que sexan afectados por un proxecto de parque eólico. Como mostra do despropósito que pretende perpetrar o promotor baste sinalar que:

  • No interior da poligonal de 18 ha que engloba os 22 aeroxeneradores existentes hai case 2.400 m de viais (equivalentes a 133 m/ha), malia o cal o promotor pretende construir 223 m de viais novos.
  • O promotor posúe actualmente uns 5 km de zanxas de canalizacións no interior do parque eólico, malia o cal pretende, inxustificadamente, abrir 855 m de novas zanxas.

Ademais, o EIA non tivo en conta, ou desbotou sen argumentos convincentes, as consideracións e esixencias feitas por tres departamentos da Xunta de Galicia e a Sociedade Galega de Historia Natural (SGHN). Por se todo o anterior fose pouco, para a revexetación dos terreos afectados polos movementos de terras, o plan de restauración contempla varias medidas que van dende preocupantes a moi alarmantes.

Máis...

Imaxes: Situación actual e proxectada do Parque Eólico de Cabo Vilano. Puntos amarelos, aeroxeneradores a sustituir. Puntos verdes, novos aeroxeneradores. Cruz verde, aeroxenerador a conservar. Liñas vermellas, canalizacións proxectadas. Liñas azuis, pista nova (esquerda) ou acondicionada (dereita). Liña violeta, hábitat prioritario.

Demostrando que outra Limia é posible

SGHN-Antela contribúe ao desenvolvemento de A Limia tendo en conta os tres piares da sostibilidade:
o social, o económico e o ecolóxico.

A Limia, 10 de xuño de 2014

O día Mundial do medio ambiente dicíamos que o compromiso da SGHN vai más alá da celebración dunha data sinalada no calendario e que o noso compromiso é constante e diario dende hai 40 anos, gracias ó traballo altruista e contínuo de moitas personas que fixeron, fan e farán o que está nas súas máns para ESTUDIAR, DIVULGAR, CONSERVAR E DEFENDER O PATRIMONIO NATURAL GALEGO, de xeitos diversos, durante os 365 días do ano.

Como tamén sinalamos moitas veces, SGHN foi pioneira en diversas iniciativas ambientais ó longo destes anos; nesta ocasión SGHN-Sección Antela ven de poñer en marcha outra iniciativa, totalmente innovadora para Galicia. Nunha singular celebración do Día Mundial do Medio Ambiente, o pasado día 5 de xuño, SGHN pechaba un acordo polo que catro predios de propiedade pública (BANTEGAL, Xunta de Galicia), cedidos en aluguer por 30 anos á SGHN con fins ambientais adicaranse á gandería de vacún en extensivo grazas a un convenio de colaboración entre SGHN e un gandeiro limiá.

Os catro predios obxecto do convenio de colaboración teñen unha clara vocación pecuaria e axeitadamente xestionados (mantemento de todo o arborado maduro, recuperación do pasteiro nas zonas invadidas por vexetación arbustiva e explotación gandeira en extensivo) aumentarán o seu valor natural como “illa” refuxio de biodiversidade para flora e fauna.

Co asesoramento de SGHN, o aproveitamento gandeiro en extensivo garantirá que nun dos catro predios se conserve unha pequena zona co hábitat prioritario na Unión Europea segundo a Directiva Hábitat (*4020 - Matogueiras húmidas atlánticas de Erica ciliaris e Erica tetralix). Ademais a recuperación dos predios como pasteiros favorecerá a conservación de outras especies vexetais de interese. Simultáneamente este sistema de explotación e xestión terá efectos positivos sobre as poboacións de hérpetos, aves e mamíferos, moitos deles insectívoros e, xa que logo, beneficiosos para o control de plagas nos predios cultivados da contorna.

Con todo, a explotación gandeira extensiva dos predios será unha contribución, modesta pero real, cara un desenvolvemento sostible que contribúa a fixación de poboación no medio rural.

Imaxes: Gandería extensiva de vacún en A Limia, como a que en breve haberá nos predios alugados por SGHN.

Xa que logo, este acordo é o primeiro paso do camiño que SGHN, por medio da súa Sección Antela, quere percorrer cós limiaos na procura dun desenvolvemento real baseado na sostibilidade social, demográfica, económica e ecolóxica de A Limia.

SGHN-Sección Antela segue a traballar na consecución de novos acordos.

Sociedade Galega de Historia Natural:
365 días estudiando, divulgando e defendendo o patrimonio natural galego.
Dende hai 40 anos

Santiago de Compostela, 5 de xuño de 2014

O Día Mundial do Medio Ambiente, creado por acordo da Asemblea Xeral de Nacións Unidas, celébrase cada 5 de xuño dende 1973, dous meses despois (31 de agosto de 1973) legalizouse o Grupo Ornitolóxico Galego, xérmolo da SGHN.

O compromiso da SGHN vai más alá da celebración dun día sinalado no calendario, o noso compromiso é constante e diario dende fai 40 anos, gracias ó traballo altruista e contínuo de moitas personas que fixeron, fan e farán o que está nas súas máns para ESTUDIAR, DIVULGAR, CONSERVAAR E DEFENDER O PATRIMONIO NATURAL GALEGO, de xeitos diversos, durante os 365 días do ano.

Un ano máis dende estas líneas queremos rendir homenaxe a todas aquelas persoas que ó longo destes anos (fundadores, socios, colaboradores, simpatizantes, ....) fixeron posibles moitos logros co seu esforzo, entrega e dedicación desinteresada. MOITAS, MOITÍSIMAS GRAZAS.

VELAQUÍ UNHA PEQUENA MOSTRA DO QUE COA TÚA AXUDA LEVAMOS CONSEGUIDO

Protección da Conícora e a Agacha
Merca e plan de restauración parcela na Veiga de Vilaseca

Protección da Charrela

Souto de Cerdedelo

MOI PRONTO, xa está no prelo un novo Atlas (continuará...)

Colaboración de SGHN co Museo do Mar de Vigo

Ferrol-Vigo, 30 de maio de 2014

O Vicepresidente 1º e o Secretario Xeral de SGHN asistiron o pasado luns á inauguración da mostra "XXV séculos de oceanografía" no Museo do Mar de Vigo.

Xunto co Instituto Español de Oceanografía, o Instituto de Investigacións Mariñas do CSIC, a Facultade de Ciencias do Mar da Universidade de Vigo e ANFACO, a Sociedade Galega de Historia Natural é unha das institucións colaboradoras co Museo do Mar pois na dita mostra expóñense diversas pezas cedidas polo Museo de Historia Natural de SGHN.

 

CONSEGUÍMOLO!!!
Prohibición total da caza da conícora e parcial da agacha dende a vindeira tempada

Santiago, 28 de maio de 2014

Por fin xa é o oficial! Vense de publicar no Diario Oficial de Galicia a Resolución da Dirección Xeral de Conservación da Natureza coa orde de vedas para a vindeira tempada 2014-15 (PDF) que recolle a proposta de SGHN, SGO, ADEGA e FEG para prohibir a caza de dúas aves coas poboacións reprodutoras galegas en perigo de extinción: a conícora ou avefría (Vanellus vanellus) e a agacha ou becacina (Gallinago gallinago) (máis...).

A prohibición da caza da conícora será en todo o territorio galego, mentres que a da agacha (con moito maior interese cinexético) será en todolos concellos galegos onde criou, cria ou ten posibilidades de voltar a criar: Baltar, Baños de Molgas, Calvos de Randín, Cualedro, Monterrei, Muiños, Porqueira, Rairiz de Veiga, Sarreaus, Trasmiras e Vilar de Barrio (todos na provincia de Ourense).

SGHN aprácese moitísimo de poder dar esta magnífica nova para a biodiversidade galega e agradece sinceiramente a receptividade da Directora Xeral de Conservación da Natureza aos argumentos científico-técnicos ornitolóxicos aportados por SGHN, SGO, ADEGA e FEG, así como polos vogais do Observatorio Galego da Biodiversidade (Ver Acta), que recomendaban a aplicación do principio de precaución e cautela para garantir a conservación dos derradeiros núcleos reprodutores destas especies en Galicia.

Oxalá poidamos felicitar novamente nun futuro próximo a máis responsables da conservación do noso patrimonio natural por tomar decisións tan acertadas coma esta.

Imaxes: Conícora ou avefría (Vanellus vanellus, esquerda) e agacha (Gallinago gallinago, dereita).

Entulleira alegal en Borrán (Vilar de Barrio)

Outra desfeita do AVE Madrid-Galicia, e van...

Ourense, 27 de maio de 2014

A empresa concesionaria da construcción do tramo do AVE Galicia-Madrid ao seu paso polo concello de Vilar de Barrio está a crear unha entulleira nas inmediacións da capitalidade do concello, nas paraxes de As Brozas e A Costa, aproximadamente a uns 200-300 m ao N do pobo de Borrán, na que verte material excavado durante as obras.

A SGHN non lle consta que dita entulleira:

  • Estivese contemplada no proxecto inicial nin na declaración de impacto ambiental das obras.
  • Conte cos permisos preceptivos municipais e autonómicos.

Polo que ven de dirixirse ás seguintes administracións:

pedíndolles que abran expedientes informativos ao respecto e, caso de que se confirme a alegalidade ou ilegalidade da entulleira, incoen expedientes sancionadores contra a empresa e esixan a reposición da legalidade, coa restitución dos terreos afectados ao seu estado previo.

 

Resposta de SEPRONA e Fiscalia

Construción dunha granxa de visóns en A Estrada sen autorización ambiental

Santiago de Compostela, 20 de maio de 2014

O pasado 27 de marzo SGO, ADEGA, SGHN e FEG denunciaron diante da Fiscalía de Medio Ambiente que a empresa  Visotenic, S.L. está a desenvolver o proxecto de construción de “Granxa para cría de visón” no lugar de O Arnado, concello de A Estrada (Pontevedra), sen as preceptivas autorizacións ambientias (máis...). Un día antes, SGHN informara tamén dos feitos ao SEPRONA da Garda Civil.

As respostas recibidas por SGHN non poden ser ambientalmente máis decepcionantes (Resposta Fiscalia, Resposta SEPRONA). Algo non funciona na conservación do patrimonio natural e non son, precisamente, nin SGHN nin as outras organizacións de defensa ambiental galegas.

ADEGA, FEG, SGO e SGHN denuncian á Fiscalia de Medio Ambiente
a construción dunha granxa de visóns en A Estrada sen autorización ambiental

Santiago de Compostela, 27 de marzo de 2014

Esta mesma mañán, SGO, ADEGA, SGHN e FEG veñen de denunciar diante da Fiscalía de Medio Ambiente (PDF) que a empresa  Visotenic, S.L. está a desenvolver o proxecto de construción de “Granxa para cría de visón” no lugar de O Arnado, concello de A Estrada (Pontevedra), sen as preceptivas autorizacións ambientias, pois o trámite de información pública do  procedemento de avaliación de incidencia ambiental (expediente PO/2014/008) non remata ata mañán.

SGO, ADEGA, SGHN e FEG consideran que os feitos presentados nesta denuncia poderían verse afectados polos artigos 325, 326, 328.2 do Código Penal ao:

    • Contravir as leis e outras disposicións de carácter xeral protectoras do medio ambiente e pode perxudicar gravemente o equilibrio dos sistemas naturais mediante a liberación dunha especie considerada invasora e incluída no Catálogo estatal de especies invasoras.
    • Non ter obtido a preceptiva autorización ou aprobación administrativa das súas instalacións.
    • Falsear ou ocultar información sobre aspectos ambientais.
    • Constituír unha actividade perigosa para os animais ou prantas, no caso de producirse escapes ou liberacións de visón americano dende as instalacións executadas sen a preceptiva autorización ambiental.

Por todo o exposto, SGO, ADEGA, SGHN e FEG solicitaron ao Fiscal de Medio Ambiente:

  • Que admita e teña por presentada denuncia contra VISOTENIC, S.L., aos efectos de apertura de dilixencias de investigación por iniciar as obras do proxecto “Granja para cría de visón” sen a obtención da preceptiva Declaración de Incidencia Ambiental, feito que pode estar infrinxindo as normas de protección do medio ambiente.
  • Que adoite como medida cautelar a paralización das obras de execución das citadas instalacións.

Alegacións de SGHN á granxa de Visotenic en A Estrada (PDF).

Os homes que non amaban ... ás árbores

Pintadas nun exemplar do Catálogo ¿Galego? de Árbores Senlleiras

Santiago, 07-05-2014

Onte saltou aos medios de comunicación a nova de que o eucalipto (Eucalyptus globulus) máis vello de Galicia, "O Avó" centenario do "Souto da Retorta" en Viveiro, aparecera cunha pintada. Malia que en si mesma a pintada terá só unhas consecuencias estéticas, temporais e fácilmente reversibles, o feito pon de manifesto unha vez máis a incultura, insensibilidade e desprezo ás árbores que amosa unha parte demasiado grande dos galegos.

As árbores, os seres vivos máis grandes da terra, en Galicia non están a salvo nin en Parques Naturais como o do Monte Aloia, nin en Monumentos Naturais como o "Souto da Retorta", e moito menos no resto dos nosos montes, rúas, parques e xardíns, como amosan sen lugar a dúbidas as imaxes que acompañan esta nova e todas as que socios e simpatizantes nos envían para a sección desta web adicada a "Os homes que non amaban ... ás árbores".

Pero, ao fío desta nova sobre "O Avó", compre tamén salientar un par de detalles de grande relevancia. Das 147 árbores incluidas no Catálogo Galego de Árbores Senlleiras (PDF) e na súa ampliación (PDF) case a metade (68) son exemplares de especies exóticas sitas en parques e xardíns, públicos ou privados. Sen dúbida algunha estes xigantes vivos son merecedores de todo o noso respecto e protección, pero que haxa só 79 árbores autóctonas nun Catálogo GALEGO de Árbores Senlleiras semella unha cifra moi, moi cativa e reflicte con claridade que nese Catálogo son todos os que están pero nin moito menos están todos os que son. Unha situación semellante ocorre coas formacións de árbores senlleiras catalogadas, case un terzo do total (9 de 31) son novamente de especies exóticas, cando sen dúbida algunha hai bastantes máis carballeiras, soutos ou ripisilvas merecedores de catalogación e protección.

URXE, pois, unha revisión exhaustiva do Catálogo Galego de Árbores Senlleiras e, por suposto, a posta en práctica de medidas efectivas para protexer ás árbores e ás formacións catalogadas.

Banco clavado a unha árbore no Parque Natural do Monte Aloia (máis).

O "senlleiro" Teixo dos Tenreiro, moribundo polos malos tratos (máis).

Presente e futuro do saneamento da ría de Ferrol

Ferrol, 05-05-2014

E aquel día apareceron árbores pintadas de laranxa. ¿Sería unha gamberrada no parque? ¿Un xeito de comunicarse? ¿símbolos de novas tribus? Axiña soupemos de que se trataba e efectivamente tratábase diso: unha gamberrada e unha forma de comunicación de novas tribus. Tribus que, por outra banda, non son tan novas, levan demasiado tempo con nós cun estilo de goberno inspirado no «mangoneo» impúdico.

En plena era da comunicación a administración informaba con pintadas nas árbores que ía a acometerse unha obra no Parque Pablo Iglesias. Despois de explicarnos en que consistía? Despois de preguntarnos que nos parecía? Despois de campañas informativas, maquetas e debates sobre a importancia do saneamento na cidade, do xeito razoable de facelo, dos pros e contras das obras, do contraste de ideas coa cidadanía, ou dentro daquelo que chamaban —¿lembra alguén?— «Consello da Viciñanza»?

Amigos e amigas, si algún día pasean pola súa cidade e ven árbores pintadas de cores saiban que é un «WhatsApp» da administración. Para desencriptalo soliciten información no seu concello. Afortunadamente, o que nun primeiro momento foi carraxe, indignación, desconcerto e desinformación da veciñanza —este parece ser o estado óptimo que queren algúns/has para a cidadanía— converteuse nun movemento exemplar en defensa do dereito á información veraz, á participación nas decisións do común e ao respecto pola pluralidade de ideas e opinións. Ninguén respostou con pintadas nas árbores, nin nas portas ou paredes, aínda que quizá esa fora a resposta proporcionada. Non si?

Ao comezo, ante o obvio malestar de veciños e veciñas ao saber que se ía construír un tanque de tormentas diante das súas vivendas, ás agachadas e no medio dun parque, procurouse información da administración... fixéronse propostas de reubicación... organizáronse charlas informativas, coloquios, concentracións e actos no propio parque para chamar a atención sobre o significado das pintadas nas árbores.

Máis...

 

 

Avistamento de Víbora fociñuda na bisbarra de A Limia

Sandiás (A Limia), 01-05-2014

En Galicia podemos atopar dúas especies de víboras, a víbora de Seoane (Vipera seoanei) e a víbora fociñuda (Vipera latastei). A primeira delas é a máis común, pudendo atopala practicamente por toda a nosa xeografía. A segunda, de acordo co Atlas de Anfibios e Réptiles de Galicia, é unha das especies máis escasas de réptiles de Galicia, ata o de agora atopada en dous núcleos separados entre si. Un dos núcleos corresponde á zona do Xurés-Laboreiro (concellos de Lobios, Entrimo, Bande e Muíños), e o outro e polas serras da zona suroriental de Ourense (A Mezquita, A Gudiña, Laza, Viana do Bolo, Vilariño de Conso, A Veiga).

Pois ben, este ano 2014 chegounos un interesantísimo dato, aínda que correspondente ao ano 2009, de víbora fociñuda na bisbarra de A Limia, MÁIS...

Femia de Vipera latastei
Fotografía reproducida con permiso do autor, Fernando Martínez Freiría

 

Tres autovías e unha autoestrada
paralelas en Pontevedra

 

Pontevedra, 29-04-2014

Na provincia de Pontevedra estanse a xestar varias novas autovías que farán que convivan en paralelo unha estrada nacional (N-550) coa autoestrada (AP-9), a autovía A-59 (Vilaboa-Peinador), a autovía A-57 (Pontevedra-conexión Ourense) e a reforma da autovía A-55 no tramo Vigo-Porriño. Unha sinrazón cun coste inmenso tanto ambiental como social, cando por con moitos menos cartos, pódese conseguir algo mellor para a cidadanía e o medio ambiente.

SGHN ven de presentar un novo escrito (PDF) sobor do proxecto de Autovía A-57, que dende o 2004 é o terceiro escrito sobre algún tramo desta autovía que se entrega á Administración Estatal (Tramo Curro-Pontevedra, Tramo Pontevedra-Ourense). Sobre este tema tamén se presentaron varios escritos máis á Deputación de Pontevedra, ao Ministerio de Fomento, ao Presidente da Comisión de Fomento do Congreso dos Deputados e á Xunta de Galicia e publicouse no Paspallás nº 46 un resume da situación e a alternativa que propón SGHN (PDF).

Imaxe da dereita: Mapa cos proxectos de autovías (en azul) das diversas administracións na área Redondela-Vigo-Mos-Porriño e proposta de SGHN (liña verde discontinuo), que aproveita meirande parte dos actuais trazados e que evita illar a fauna da zona do Galiñeiro (Mos, Mondariz, Pazos de Borbén).
Para obter unha imaxe ampliada preme AQUÍ.

 

No Día da Terra, ADEGA, FEG e SGHN demandan á Xunta
que aprobe a ampliación da Rede Natura 2000 galega

Feijóo e Hernández prometeron a ampliación da Rede Natura galega que, ao non aprobarse, perde 842 ha ao decaer a ZEPVN Miño-Neira

22 de abril de 2014, Día da Terra

O recente anuncio do Consellero de Medio Ambiente de non ampliar a Rede Natura 2000 “nun curto prazo” revela outro dos incumprimentos da Xunta na “xestión” do noso medio ambiente.

Malia a ter vendido reiteradamente unha misérrima ampliación (ao 14%), sensiblemente inferior á presentada en 2008 (18%), e mesmo prometer no programa eleitoral de 2012 que a Rede Natura ía alongarse para sacar a Galiza do último posto en porcentaxe de superficie con esta figura de protección no estado, agora resulta que “non é unha das súas prioridades”.

Prometeran tamén no Consello Galego de Medio Ambiente (COGAMADES) e mesmo en sé parlamentar que a ampliación, cuxa tramitación concluíu en 2012, iría paralela á do Plano Director que, por imperativo legal e baixo ameaza de expediente por parte da Comisión Europea, a Xunta tiña que ter entregado en 2010. Outra promesa incumprida.

Logo de aprobar hai uns días un Plano Director hiper-permisivo e discrecional para converter en papel mollado a proteción dos nosos espazos naturais máis senlleiros, semella que seguir cumprindo (aínda que sexa formalmente) con Europa, que instou repetidamente á Xunta a ampliar determinados hábitats, xa “non é unha das súas prioridades”: Unha temeridade que pode sairnos moi cara.

Acontece que a Comisión Europea considerou insuficiente (Decisión 2004/813/CEE, DOUE 29-12-2004, e Decisión 2006/613/CE, DOUE 21-09-2006) a representatividade de determinados hábitats das rexións bioxeográficas atlántica e mediterránea, presentes en Galiza: Queirogais húmidos atlánticos con Erica ciliaris e E. tetralix (Nat-2000 4020*), Turbeiras altas activas (Nat-2000 7110*) ambos os dous prioritarios, e o hábitat de interese comunitario Mires de Transición (Nat-2000 7140); así como os Bosques aluviais de Alnus glutinosa e Fraxinus excelsior (Nat-2000 91E0*), tamén prioritario, e os Prados de sega de baixa altitude (Nat-2000 6510).

O incumprimento das esixencias da Comisión Europea pon á Xunta diante dun novo proceso de infracción da lexislación comunitaria, que podería rematar en sancións e importantes multas. As consecuencias do irresponsábel proceder da Xunta pódeas acabar pagando non só os nosos espazos naturais senón tamén o peto dunha cidadanía xa precarizada pola crise ao ter que afrontar Galiza o custo das multas ou a perda de fondos europeos por desatender os requerimentos da Comisión.

A negativa a ampliar a Rede Natura ten tamén outra consecuencia: Perdemos un espazo protexido, as 842 ha da ZEPVN Miño-Neira. Este espazo, declarado provisionalmente por 3 anos en 2007 como Zona de Especial Protección dos Valores Naturais mediante Orde de 21/12/2007 (DOG 14-1-2008), estaba incluido na proposta de ampliación de 2008 con 18.210 ha, que a actual Xunta reducira a 842 ha na súa proposta de 2011 que agora queda nun caixón. Ao renunciar á ampliación que consolidaría o LIC, a declaración de zona protexida caducou en 2011 e, polo tanto, os valores naturais que motivaron a súa declaración provisional fican sen protección.

As organizacións asinantes demandamos pois da Xunta que cumpra o seu compromiso e non demore máis a ampliación da maltreita Rede Natura 2000 galega. Coa tramitación xa rematada, coas advertencias de insuficiencia por parte de Europa, renunciar á ampliación da RN2000 por pequena que sexa suporía unha gravísima irresponsabilidade e un intolerábel desleixo para co noso patrimonio natural.

 

Plan Director: TARDE E MAL, coma sempre coa Rede Natura en Galicia

Santiago de Compostela, 20-04-2014

Coa promulgación da Directiva Hábitat en 1992, a Unión Europea asumiu como obxectivo fundamental propiciar o mantemento da biodiversidade tendo en conta as esixencias económicas, sociais, culturais e rexionais nun marco de desenvolvemento sostible.

A Xunta de Galicia tardou nada menos que 7 anos en elaborar unha primeira proposta de Rede Natura, tan ridiculamente cativa que tivo que modificala catro veces antes de que fose aceptada en 2004.

Moito máis aló de conformarse que un papel oficial diga que unha zona é Rede Natura, a Directiva Hábitat esixe (dende hai 22 anos) a realización dun plan de xestión específico para os lugares incluidos na Rede e o establecemento de medidas regulamentarias e administrativas, acordes coas esixencias ecolóxicas dos hábitats e as especies incluidos nos anexos da Directiva.

En 2008, o vogal de SGHN e os restantes membros do Consello Galego de Medio Ambiente e Desenvolvemento Sostible recibiron un primeiro borrador do Plan Director da Rede Natura, que logo quedou nun caixón ata que se someteu a información pública en 2011, periodo no cal SGHN presentou as súas alegacións que nunca tiveron resposta malia que o Plan aprobouse hai tres semanas.

Cales foron as consecuencias destes retrasos sen fin? Pois que durante 10 anos os espazos galegos da Rede Natura careceron do imprescindible instrumento de xestión, o cal tivo consecuencias moi perniciosas sobre a conservación de hábitats e especies ameazados, pero tamén sobre os habitantes e o desenvolvemento económico dos pobos incluidos en LICs e ZEPAs pois, ao carecer de ferramentas de planificación, apenas puideron recibir fondos europeos a traverso do Plan de Desenvolvemento Rural de Galicia 2007-13 que deberan adicarse a eses fins.

Para colmo, despois desta espera interminable, o Plan Director agora aprobado é francamente pior que o sometido a información pública ata o punto de convertelo nunha mala caricatura dun instrumento de xestión para espazos protexidos.

Pervertindo o espírito e a letra da Directiva Hábitat, a Lei galega 9/2001 (artigo 6) e a Lei estatal 42/2007 (artigo 18), o Plan Director queda supeditado ao que digan os plans sectoriais mineiros, enerxéticos, forestais ou acuícolas, cando LEGALMENTE TEN QUE SER AO REVÉS. Ademais, non incorpora os principios de cautela e precaución na xestión ambiental, deixando moitas actividades no limbo administrativo da decisión discrecional do responsable de turno, que mesmo podería tolerar a destrución de hábitats de conservación prioritaria e de especies en perigo crítico de extinción.

Por último, pero en absoluto menos importante, o Plan Director perpetra o gravísimo erro de desaproveitar unha magnífica oportunidade para apoiar e promover as actividades e os aproveitamentos tradicionais sostibles, que son absolutamente imprescindibles para acadar os obxectivos ambientais e socio-económicos da Rede Natura e para que os habitantes desas zonas sintan na súa calidade de vida que a Rede Natura é tan boa para eles como para a Natureza.

http://www.farodevigo.es/opinion/2014/04/20/plan-director-tarde-e-mal/1008098.html

 

Informe sobre as Fragas do Eume: un Parque Natural baixo mínimos

Santiago de Compostela, Ferrol, 16-04-2014

Case transcorreron 17 anos dende a declaración do Parque Natural das Fragas do Eume, un tempo suficiente para poder avaliar o cumprimento dos obxectivos que xustificaron a súa creación, así como a adecuación do Parque Natural aos criterios de conservación inherentes con esta figura, e coa Rede Natura 2000 da que forma parte. O resultado da análise feita por SGHN é francamente desalentadora pois revela que nos atopamos diante dun parque baixo mínimos, cunha pésima gobernanza e no que a deterioración da biodiversidade se impón fronte á súa conservación. Un Parque incapaz de impulsar os compromisos e obxectivos de conservación e o uso de prácticas e actividades sostibles, tanto entre o público que o visita como na súa área de influencia socio - económica.

O Parque Natural das Fragas do Eume é un mal exemplo da xestión dun Espazo Natural protexido. Fiel reflexo dunha política incapaz de cumprir e facer cumprir as normativas ambientais, de apoiar e impulsar actividades de carácter sostible nas áreas de influencia socio - económica, que promovan o seu desenvolvemento e revertan o abandono que sofre o rural galego. Os valores do Parque Natural da Fragas do Eume esixen un cambio substancial na forma de dirixir e xestionar este emblemático espazo natural, fomentando unha xestión máis técnica, acorde coas necesidades de conservación do espazo, e que promova a participación dos cidadáns que viven no Parque.

Para acceder ao informe completo preme AQUÍ

Fotografía: As especies invasoras (na imaxe Tradescantia fluminensis) medran mesmo ao carón dos carteis do propio Parque.

Fotografía: Toradas de árbores caducifolias taladas no interior do Parque Natural.

 

Os homes que non amaban... ás árbores

Crónica dun arboricidio anunciado

Santiago de Compostela, 08-04-2014

O pasado 17 de febreiro SGHN denunciaba que no parque máis senlleiro de Compostela, a Carballeira de Santa Susana, e a plena luz do día estábase a perpetrar un "arboricidio en diferido" (máis...) pola construción dunha cafetería, que explotará unha empresa privada, no emprazamento doutra antiga que levaba anos sen uso.

As árbores directamente afectadas son media ducia de carballos centenarios, tres "espetados" no interior da nova construción e tres fóra. Na metade deles (dous dos "espetados" e un de fóra) podíase ver con claridade a mutilación brutal da metade da raigame case a rentes do tronco. Aos tres restantes as vallas da obra impedían apreciar a súa situación exacta.

Nunhas declaracions á Axencia EFE o 28 de febreiro o arquitecto responsable da obra, en resposta ás críticas de SGHN, "rechazó que se hubiese afectado a los árboles" , afirmando que as árbores se trataron "con todo el cuidado del mundo" pois para a obra consultáranse "profesionales de alto prestigio" e que os carballos e as súas raigames "fueron tratados casi arqueológicamente" (ver PDF).

Un dos carballos tan "coidadosamente tratados", o máis próximo a unha das columnas de entrada ao "Paseo dos Leóns", ven de desplomarse completamente aplastando parte da valla de obra.

Esta mañán un grupo de operarios estaba a cortalo rápidamente con motoserras e tiñan un camión disposto para retirar as probas do "escenario do arboricidio": os restos mortais da árbore centenaria. Pero un socio de SGHN viu a desfeita e tivo a oportunidade de facer as fotos que ilustran esta nova.

Os cidadáns acabamos de perder unha árbore seguramente bicentenaria. Quen asumirá as responsabilidades?

 

Despois da sucesión de fortes temporais durante o inverno

Propostas de SGHN para facilitar a rexeneración natural dos sistemas dunares

Santiago de Compostela, 04-04-2014

A sucesión de temporais durante o inverno provocou a desaparición das dunas embrionarias na meirande parte das praias galegas e, nalgúns casos, mesmo erosionou a totalidade da duna branca e parte da duna gris. A consecuencia é que entre a duna e a praia queda un noiro moi vertical que resulta moi limitante para a recuperación dos hábitats prioritarios e de interese comunitario (Directiva 92/43/CEE) e das especies que alí viven e están incluidas no Catálogo Galego de Especies Ameazadas (Decreto 88/2007 e Decreto 167/2011), entre elas a píllara das dunas (Charadrius alexandrinus).

Dende un punto de vista xeomorfolóxico a recuperación dos sistemas praia-duna ten lugar durante a primavera e o verán. Polo tanto, para garantir a recuperación natural dos hábitats e das poboacións das especies de flora e fauna afectadas deberíase extremar a vixilancia sobre o sistema dunar, evitando o pisoteo e a creación de tobogáns e puntos incontrolados de baixada á praia, así como favorecer a rexeneración do sistema dunar.

As noticias publicadas na prensa nas que se demanda a "rehabilitación" das praias e algunhas actuacións xa realizadas, como a de Bastiagueiro (nas fotografías), resultan moi preocupantes para a conservación e recuperación dos sistemas praia-duna ao longo de toda a beiramar galega. Por iso, SGHN ven de solicitar á Dirección Xeral de Conservación da Natureza (PDF) que se balicen as áreas de hábitats prioritarios e de interese comunitario (Directiva 92/43/CEE), e as zonas ocupadas por especies incluidas no Catálogo Galego de Especies Ameazadas (Decreto 88/2007 e Decreto 167/2011) para evitar que o uso turístico-recreativo e a limpeza mecánica dificulten a recuperación natural da duna embrionaria e da duna branca e destrúan as zonas de cría da píllara das dunas (Charadrius alexandrinus) e doutras especies dos medios dunares.

 

 

Fitos 40 anos Hitos 40 años

Hoxe, como hai 40 anos, a túa axuda é imprescindible para defender a nosa natureza

 

 

 

OUTRAS NOVIDADES

ENIL Sistema dunar Praia América-Panxón

Efemérides astronómicas xullo

Punteiros celestes: Rasalhague

Modificación Ley Responsabilidad medioambiental

Directiva 2014/80/UE protección augas soterráneas

RD 416/2014 Turismo natureza e biodiversidade

Xeira naturalista ás Gándaras de Budiño, 1 de xuño

Catalogación de Cheilanthes guanchica en perigo de
extinción

Decreto 37/2014: Plan Director Rede Natura 2000

R.D. 163/2014 rexistro pegada de carbono

Actividades SGHN Xunta Directiva Xeral 2013

Actividades SGHN-Ourense 2013

Actividades SGHN-Sección Antela 2013

O comercio da auga: farsa no Gaiás

Plan de conservación da Píllara das dunas

Lei 13/2013 de Caza de Galicia

Ley 21/2013, de 9 de diciembre, de evaluación ambiental

Ley 19/2013 de Transparencia, acceso información pública y buen gobierno

SENTENCIA PRESTIGE

Fractura hidráulica ("fracking")

V Xornada Micolóxica en As Mariñas

Enmendas 2012 ao Convenio MARPOL

Sentenza UE: Prohibición produtos derivados da caza de focas

Antela: un conto de verdade

RD 630/2013, novo Catálogo especies exóticas invasoras

Necesítanse máis presas para controlar as enchentes?

Ley 2/2013. Modificación Ley de Costas

Decreto Plan Recuperación Escribenta das canaveiras

Decreto Plan Recuperación Sapoconcho común

Novas podas brutais en Ourense

Resolución Parlamento UE Bosques e cambio climático

Estratexia Galega da Acuicultura

Denuncia SGO-SGHN cans ceibos praia de Foz

Alegacións de SGHN a 108 parques eólicos

Paspallás nº 41 en PDF