logo

Dende 1973 estudiando, divulgando e defendendo o patrimonio natural galego

sghn@sghn.org

Buscador en www.sghn.org
SGHN Xeral As Mariñas Ferrol Ourense Pontevedra Museo Astronomía
En www.sghn.org
 
line decor
  INICIO
line decor

 

 

 

 

 



 
 

 

 

Exposición sobre o proxecto de Xeoparque do Ortegal no Museo de Historia Natural

Ferrol, 22-09-2017

A exposición temporal, consistente nunha selección da colección persoal do xeólogo Dr.  Francisco Canosa, inclúe minerais, rochas e material divulgativo de gran  calidade. Todo constitúe o cerne dunha exposición singular para axudar a  valorar a importancia internacional da xeoloxía do Ortegal.

A exposición complementouse coa conferencia que o Dr. Canosa  impartiu no salón de actos do Museo o xoves 21 de setembro ás 19 h,  coa que se inaugurou oficialmente a exposición.


 

Atlas SGHN de Flora Exótica Invasora
Ficha de identificación de Bacopa monnieri (L.) Pennell.

Pontevedra, 14-09-2017

Esta planta da familia das escrofulariáceas é de orixe tropical e foi citada en Galicia por vez primeira no ano 1906. Atopámola en ambientes húmidos, como as beiras de lagoas, regatos e as zonas enchoupadas de auga doce ou salgada, onde presenta un claro comportamento invasor. Compite polos recursos e forma tapices continuos impedindo a presenza das especies autóctonas deses hábitats, ademáis, en ensaios de laboratorio presentou efectos alelopáticos impedindo a xermolación doutras especies. Emprégase para usos medicinais, ornamentais e sobre todo nos acuarios.

Premendo na imaxe da dereite pódese descargar a ficha de identificación en PDF.
Colabora no Atlas escribindo a botanica@sghn.org
http://www.sghn.org/Seccion_Botanica/Seccion_Botanica.html

Unha proposición indecente no Parlamento Galego

 

Santiago de Compostela, 14-09-2017

No Boletín Oficial do Parlamento de Galicia (nº 154, do 28-07-2017) publicouse a proposición de "lei de fomento da implantación de iniciativas empresariais en Galicia", presentada polo Grupo Parlamentario Popular polo trámite de urxencia. Se unha cousa hai que recoñecer nesta proposta de lei é que as intencións dos seus promotores quedan meridianamente claras na "xustificación" da súa suposta urxencia:

"As empresas de todos os sectores reclaman maiores facilidades tanto na adquisición de solo como na tramitación das autorizacións ou no apoio público"

polo que

“Galicia necesita encarar o ano 2018... tendo en vigor un potente paquete de incentivos á instalación de empresas, de xeito que ningunha traba administrativa poida obstaculizar o crecemento de Galicia”

Queda tamén meridianamente claro a qué tipo de crecemento se refiren, pois nos principios polos que se pretende rexer dita lei (artigo 3) están clamorosamente ausentes os principios de:

  • desenvolvemento sostible en base a criterios sociais, económicos e ecolóxicos,
  • a protección do patrimonio natural e cultural, e
  • a protección dos dereitos dos cidadáns afectados polas iniciativas empresariais.

Por se a alguén lle quedase algunha dúbida, no “Capítulo II. Competencias administrativas” (artigos 4 a 7) contémplanse as consellerías con competencias en materia de economía, vivenda, solo, avaliación e reforma administrativa, os concellos, ... e entre todas estas administracións brilla poderosamente, pero pola súa ausencia, a consellería con competencias en materia ambiental.

O “potente paquete de incentivos á instalación de empresas” preséntase envolto con 82 páxinas de regalo:

  • 10 páxinas adicadas á exposición de motivos
  • 21 páxinas co articulado da lei,
  • 4 páxinas con disposicións adicionais, transitorias e derrogatorias,
  • 45 páxinas de disposicións derradeiras

Certamente chama a atención que máis da metade da presunta lei sexa de disposicións derradeiras, pero son as que os seus promotores precisaron para modificar nada menos que unha ducia de leis!!!, a metade delas posteriores ao ano 2010: a de cooperativas, a da minería, a do sector eólico, a de auga, a de montes, a do solo, a de procedemento administrativo, a de taxas, precios e exaccións, a de turismo, a de estradas, a do patrimonio cultural e, por suposto, a de conservación da natureza.

Para os cidadáns, as organizacións sociais e o medio natural tamén hai un regalo, pero no seu caso envelenado:

  • Maiores facilidades para a expropiación forzosa, ao declarar de interese público actividades empresariales estrictamente privadas.
  • Redución á metade dos prazos de información pública para os proxectos sectoriais declarados urxentes.
  • Silencio administrativo positivo para os aproveitamentos de masas forestais poboadas das especies que non estean incluídas no anexo 1 da Lei de montes de Galicia na zona de servidume de protección do dominio marítimo-terrestre. Por defecto o silencio é negativo por razóns de protección do medio ambiente, pero con esta decisión facilitaríanse, por exemplo, as explotacións de eucaliptos na primeira liña de costa.
  • Para moitos aproveitamentos madeireiros eliminaríase o trámite de autorización administrativa, que se substituiría pola “declaración responsable” de quen a realiza, confiando así cegamente en que a “declaración responsable” non se convertirá nunha “actuación irresponsable” ambientalmente.
  • Preténdese eliminar a autorización previa da consellería de medio ambiente para os aproveitamentos madeireiros nos espazos da Rede Natura 2000, incumprindo así a Directiva Hábitats, a Ley estatal 42/2007 e o propio Plan Director da Rede Natura 2000 en Galicia.
  • Preténdese deixar a xuizo do órgano mineiro si “conta con elementos de xuízo suficientes para determinar a compatibilidade do dereito mineiro con outros usos de interese público” se non recibe no prazo dun mes a resposta das outras administracións públicas consultadas.

E así ata 82 páxinas. Definitivamente unha proposición indecente.

Xestión do arborado urbano na cidade de Ourense

Ourense, 08-09-2017

O Grupo de Arborado Urbano da Delegación en Ourense da Sociedade Galega de Historia Natural mostra, como SGHN leva dicindo hai xa máis de 30 anos,  a súa preocupación polo tratamento do arborado urbano na provincia de Ourense, e nomeadamente na súa capital.

O problema do debilitamento das árbores xa se vía vir dende fai tempo xa que o modo de xestión do arborado en Ourense de poda e desmoche non mudou un ápice, a pesar dos problemas secundarios que se orixinan nas árbores e que o Concello debera coñecer tras ser advertido en múltiples ocasións por SGHN e outros grupos. O que está claro, e non admite dúbida algunha, de acordo a todos os tratados de arboricultura, é que toda ferida provocada a unha árbore supón a eliminación da súa casca protectora deixando a madeira ao descuberto, exposta ao ataque de fungos, bacterias e insectos orixinando unha cavidade máis ou menos extensa nas pólas ou troncos que afecta á súa resistencia e solidez. Por iso, unha das recomendacións básicas cando non hai máis remedio que realizar podas é evitar os cortes sobre pólas de grandes dimensións, realizando tratamentos individuais e valorando previamente calquera actuación. Cando non se respectan estas normas básicas, ou a técnica de poda non é a correcta, a evolución das árbores así tratadas ao longo dos anos leva á súa debilidade estrutural o que incrementa a  inseguridade do arborado có risco que representa para as persoas e os bens.

Froito desta preocupación, o Grupo de Arborado Urbano da SGHN-Ourense, presentou un escrito ao Sr. Alcalde da cidade de Ourense (PDF), e remitiu copia aos grupos políticos representados no Concello. Nese escrito, en resumo, vense a solicitar un cambio radical na xestión do arborado urbano, e que o seu tratamento se encargue a profesionais capaces de planificar un nivel de risco aceptable para o arborado e con coñecementos contrastados das técnicas modernas. Así mesmo, pídese a reposición dos exemplares eliminados de acordo a criterios técnicos e racionais. Finalmente se encarece ao Concello de Ourense que faga un exercicio de transparencia, facilitando o informe técnico que deu pé á actuación de emerxencia realizada na praza de San Marcial.

 

Espazo profundo: Nebulosa Trífida

Efemérides astronómicas de setembro

Ferrol, 04-09-2017

Nunha noite escura e con pouca contaminación lumínica, si miramos a uns cinco graos á dereita da estrela Kaus Borealis, na costelación de Sagitario, notaremos unha mancha no ceo similar á pegada dun cometa. Trátase de M8, coñecida como a Nebulosa da Lagoa.

Está formada por unha vasta nube de gas e pó interestelar ionizado que ocupa un área do espazo duns 140 por 60 anos luz. Trátase dunha nebulosa de emisión, que emite luz en diferentes cores a lonxitudes de onda non sempre visibles para o ollo humano. A súa fonte de enerxía é a ionización dos fotóns de alta enerxía emitidos por dúas estrelas moi quentes, 9 Sagitarii e Herschel 36 que excitan o hidróxeno circundante e fai que brille. No seu interior tamén se atopan a nebulosa NGC 6523 (o Reloxo de Area), e no seu lado esquerdo atópase o cúmulo aberto NGC 6530, un grupo de centos de estrelas novas e solitarias que parece que se separan da nebulosa.

Atópase a 5.200 anos luz de nós e a súa magnitude é de 6, foi descuberta polo astrónomo italiano Giovanni Battista Hodierna sobre 1654 e redescuberta polo astrónomo francés Guillaume Le Gentil en 1747.

Os arredores da Nebulosa da Lagoa, que vemos na foto dos nosos compañeiros de Fotografía Ferrolterra e SGHN, conteñen gran cantidade de obxectos, que poden observarse con prismáticos ou con telescopios pequenos. Por exemplo: medio grado ao norte atópase a nebulosa Trífida, e nas proximidades o Cúmulo aberto M21, e os Cúmulos pechados NGC 6544 e NGC 6553. Na rexión do ceo comprendida estre as constelaciones de Escorpio e Saxitário podemos atopar todo un mundo astronómico a descubrir, tan só temos que animarmos.

Ver ampliación.

  • Día 6: Ás 07:04 h Lúa Chéa.
  • Día 8: Venus e a Lúa moi próximos.
  • Día 9: Choiva de meteoros Píscidas. Actividade visible durante os meses de setembro e outubro, cun máximo de 10 por hora o día 9 de setembro. Radiante en Piscis.
  • Día 11: En 1822 o Santo Oficio autoriza a ensinar a teoría de Copérnico de que a Terra xira arredor do Sol.
  • Día 13: Ás 06:26 h a Lúa en Cuarto Minguante.
  • Día 16: Marte e Mercurio moi próximos.
  • Día 18: Venus e a Lúa moi próximos.
  • Día 20: Ás 05:31 h Lúa Nova.
  • Día 20: Venus e Saturno moi próximos.
  • Día 22: A 19:53 Comenza o outono no hemisfério norte, primavera no sur.
  • Día 23: Aniversario da primeira observación de Neptuno polo astrónomo J. Galle (1846).
  • Día 27: Saturno e a Lúa moi próximos.

Planetas

  • Mercurio en Leo con magnitude -0,51, visible 1 hora antes do amencer.
  • Venus en Leo con magnitude -3,37, visible 2 horas antes do amencer.
  • Marte en Leo con magnitude de 2,03, visible 1 hora antes do amencer.
  • Xúpiter en Virgo con magnitude -1,26, visible media hora despois do solpor.
  • Saturno en Ofiuco con magnitude 0,67, visible durante tres horas despois do solpor.
  • Urano en Piscis visible con prismáticos, magnitude 6,05, casi toda a noite.

Cometas

  • Tan só C/2017 O1 con magnitude 7 en Tauro. Pode ser visto cun telescopio pequeño, sete horas antes do amencer. Os demais pola súa magnitude son dificilmente localizables.

Ver ampliación.

'Pastorear' incendios? Mellor pastorear gando

Santiago, 28-08-2017

Fai uns días, Alejandro García Hernández defendía nas páxinas de El País que “as queimas prescritas e o 'pastoreo' dos incendios son unha ferramenta sensata e eficiente” para loitar contra os grandes incendios forestais. En base á miña experiencia, como investigador sobre o tema e habitante dunha das zonas con maior actividade incendiaria de toda Europa, creo que esa afirmación necesita, cando menos, ser moi matizada; como advirte a sabedoría popular, se xogamos con lume é probable que acabemos queimándonos. Convén ter presente que tanto as queimas prescritas como os incendios teñen efectos sobre a saúde humana, a economía, a atmosfera, as augas, os solos, a vexetación e a fauna; efectos que poucas veces, ou nunca, son tidos en conta axeitadamente e no seu conxunto.

Por unha banda, a execución de queimas prescritas cunhas mínimas garantías é laboriosa e custosa, polo que con relativa frecuencia fanse mal e afectan a máis superficie da prevista, chegando ata a converterse en grandes incendios forestais. Sen ir máis lonxe, fai tres meses a Xunta de Galicia foi condenada a indemnizar con 160.000 euros aos propietarios dun piñeiral madeirable arrasado por unha queima prevista para 2 ha de mato pero que consumiu 475 ha, moitas delas arboredos.

Pero aínda que sexan técnicamente ben realizadas, as queimas prescritas non están exentas de consecuencias e no CSIC comprobamos que ata no caso de superficies pequenas (1 ha) e queimas prescritas de baixa severidade, nas que a erosión foi relativamente escasa, a choiva pode provocar perdas desproporcionadamente elevadas de nutrientes, pois arrastra as capas máis superficiais e fértiles do solo, empobrecéndoo. Neste punto convén recordar que os solos son a base - 'os cimentos' - de todos os ecosistemas terrestres e, xa que logo, dos bens e servizos que estes proporcionan á humanidade. Co lume e a erosión posterior redúcese tamén a capacidade dos solos para actuar como xigantesca 'esponxa' que se empapa cando chove, reducindo así as enchentes, e libera lentamente a auga despois, reducindo as secas.

Ademais, sexa nun incendio 'pastoreado' ou nunha queima prescrita, a combustión incompleta da materia orgánica de solos e vexetación xera inevitablemente hidrocarburos policíclicos aromáticos tóxicos, dos que xa se documentou a súa sedimentación en encoros e zonas costeiras, afectando a especies ameazadas e hipotecando a riqueza pesqueira e marisqueira. As cinzas adoitan tamén conter concentracións demasiado elevadas dalgúns micronutrientes e metais pesados, con riscos aínda non avaliados para os lugares onde se sedimentan.

Por outra banda, os datos oficiais indican que o 78% dos incendios en España orixínanse por causas antrópicas (queimas deliberadas, accidentes e neglixencias). Xa que logo, no seu maior parte os grandes incendios forestais NON “son a consecuencia da acumulación de excedentes de vexetación, o denominado combustible forestal”, senón da intervención humana. Por iso, se pensamos que “o denominado Triángulo do Lume recórdanos constantemente que só podemos actuar fronte ao combustible” estaremos confundíndonos de figura xeométrica e, o que é máis importante, de obxectivo principal de actuación. No actual mundo tan humanizado, o que existe é máis ben un 'Cadrado do Lume', coa nosa especie dominándoo desde unha das esquinas, e nada conseguiremos se non actuamos sobre o principal causante dos incendios forestais, grandes e pequenos: a actividade humana.

O mato non é o inimigo. En ocasións constitúe hábitats de conservación prioritaria na Unión Europea e é refuxio de especies moi ameazadas. Noutros casos é unha importante etapa da sucesión secundaria que conducirá á recuperación do bosque. Pero si, unha superficie continua de mato (ou de herbas secas, de eucaliptos, piñeiros ou acacias) pode facilitar moito a propagación dun incendio. Ademais de actuar sobre a orixe do lume (recordemos: 78% causados polo home), para reducir a súa propagación debemos xerar discontinuidades e crear un mosaico de hábitats diferentes, por outra banda moi beneficioso para a biodiversidade. Para iso dispoñemos basicamente de tres ferramentas: dente, ferro e lume, é dicir, pastorear, rozar ou queimar. Máis aló duns postos de traballo coxunturais, as queimas prescritas e o 'pastoreo' dos incendios non producen bens ou riqueza e teñen en contra os maiores efectos ambientais. En circunstancias parecidas atópanse as rozas, pero con menor impacto ambiental. E logo temos o 'pastoreo de verdade', con gando en réxime extensivo ou semi-extensivo que, ao suplir aos grandes herbívoros salvaxes que temos decimado ou extinguido, controla o crecemento da biomasa vexetal (mal chamada combustible) e contribúe a conservar un mosaico de hábitats, á vez que xera postos de traballo estructurais, axuda a manter a poboación rural e produce alimentos. A súa recuperación, ademais, axudaría a reducir a gandería industrial estabulada, mantida a base de piensos en gran parte importados e que está xerando graves impactos ambientais, e ata sanitarios, en numerosas comarcas (máis...).

Por todo iso, na miña opinión, a solución do grave problema dos incendios forestais no noso país pasa por actuar decididamente e canto antes sobre as causas de orixe humana, promocionar un pastoreo (semi)-extensivo sostible e ben xestionado, e recorrer a desbroces mecánicos onde sexa necesario. E cando recuperemos un rexime de incendios máis ou menos natural - en canto a extensión, severidade e frecuencia - entón poderiamos plantexarnos non extinguir, ou 'pastorear', os incendios de orixe natural.

Artigo enviado á Sección de Opinión de El País por Serafín González (Presidente de SGHN e Investigador Científico do CSIC).

 

Novo artigo na revista BRAÑA

Censos de aves acuáticas invernantes en Galicia 1996-2015: Rías Altas do Cantábrico

Santiago, 25-08-2017

SGHN está a realizar dende 1973 os censos de aves invernantes acuáticas, imprescindibles para a protección destas aves e os espazos que ocupan, pois permiten avaliar a evolución das poboacións e a saúde dos sistemas lacustres para as manter.

Unha análise completa de dez anos (1996-2005) xa foi publicada. Para non demorar a presentación dos últimos datos, adiantaranse como artigos as diferentes áreas de Galicia cos datos máis recentes. Nun futuro inmediato publicarase unha análise completa do decenio 2006-2015.

Descargable en Revista BRAÑA

 

INCENDIOS FORESTAIS
Comunicado de SGHN

Santiago, 24-08-2017

De novo na mesma situación arrastrada ao longo de décadas, reproducida ano a ano, con picos variables inter-anuais, independentemente do volume de vexetación, ou de secas máis ou menos pronunciadas, ou de quen goberne e quen estea na oposición. Dito xa todo por SGHN en infinidade de ocasións, tan só cabe salientar que a sociedade, a administración e o medio natural galegos son derrotados xa de antemán, aplastados por uns poucos individuos que con gran facilidade, medios rudimentarios e unha enorme impunidade poñen en risco tanto a vida e a seguridade das persoas como os seus bens e facendas, hipotecando o noso futuro como país ... futuro que desgraciadamente cada vez é máis negro.

E seguimos a facer exclusivamente o mesmo de sempre, conter a hemorraxia - con maior ou menor éxito segundo a climatoloxía - máis non cauterizar definitivamente a ferida. É hora de comezar a facer algo diferente para non laiarnos polos mesmos erros o ano que ven.

 

Participación de SGHN-Ferrol en EQUIOCIO

Ferrol, 11-08-2017

Convidada pola Comunidade de Montes en Man Común de Covas-Esmelle, que sufragou a impresión dos cartaces xa instalados nunha carpa de EQUIOCIO, a Delegación da SGHN en Ferrol elaboru sete cartaces interpretativos sobre os montes de Covas-Esmelle para destacar os valores ambientais da zona, parcialmente incluída ou limítrofe con ZEC, ZEPVN e ZEPA, con zona de hábitat preferente de Escribenta das Canaveiras e de Píllara das dunas. SGHN-Ferrol realizará dúas visitas interpretativas guiadas gratuítas o vindeiro sábado e domingo.

Máis...

 

As cianobacterias afloran de novo no encoro de As Conchas.
SGHN reclama de novo que se afronte a orixe do problema

Ourense, 07-08-2017

Segundo as novas publicadas onte mesmo nos medios de comunicación, Gas Natural FENOSA ven de presentar un "proxecto de investigación" no que, con diversos tratamentos químicos, tentarán eliminar as cianobacterias no interior de "limnocorrais" para avaliar se sería posible eliminalas das augas do encoro de As Conchas, pero só puntualmente na praia fluvial de O Corgo porque "Evitar que la floración afecte a todo el embalse es titánico".

Gas Natural FENOSA recoñece agora de xeito ben explícito nos medios de comunicación que resolver totalmente o problema da proliferación de cianobacterias tóxicas no encoro será un labor "titánico". Sen embargo, nas súas respostas ás alegacións ao proxecto de Central Hidráulica Reversible Conchas-Salas (CHR Conchas-Salas), presentadas por SGHN (PDF1; PDF2) e numerosos organismos públicos e asociacións, aseguraba á Secretaría de Estado de Medio Ambiente que as augas do encoro recuperarán o bo estado para dentro de catro anos polo que estarían limpas cando entrase en funcionamento a CHR Conchas-Salas que quere construir.

Nun novo e penoso exemplo de total inutilidade do trámite de avaliación ambiental, a Secretaría de Estado de Medio Ambiente deu por boas as respostas de Gas Natural FENOSA, pese a que contradicían a propia información oficial do Plan Hidrolóxico da Demarcación Hidrográfica Miño-Sil e os resultados da simulación informática feita pola propia empresa, e formulou unha declaración de impacto ambiental positiva hai apenas tres meses (PDF). Xustamente o pasado venres día 4, SGHN remitiu un escrito ao Secretario de Estado de Medio Ambiente (PDF) no que salientaba que:

  • As respostas de Gas Natural FENOSA sobre a calidade das augas nos Encoros de As Conchas e Salas faltan á verdade.
  • Gas Natural FENOSA incumpriu a sabendas os requisitos básicos do programa informático que empregou para simular a evolución da calidade das augas do Encoro do Salas despois da posta en marcha da CHR Conchas-Salas. Ademais, resulta contraditorio e sospeitoso que Gas Natural FENOSA eloxiara dito programa informático para logo infrautilizar a sabendas as súas capacidades.
  • En contra do indicado por Gas Natural FENOSA nas súas respostas, existe un risco potencial de que unha parte das cianobacterias Microcystis aeruginosa bombeadas coas augas dende o Encoro das Conchas cheguen vivas ao Encoro do Salas. Ao respecto é preciso subliñar que durante o funcionamento da CHR estaríanse a bombear ao Salas cantidades enormes de Microcystis aeruginosa con picos potenciais de ata 45.000 millóns destas cianobacterias por segundo.
  • Mesmo se as cianobacterias non soportasen as fortes presións durante o bombeo acabarían contaminando o encoro do Salas, pois ao estoupar pola presión liberarían as toxinas que conteñen (microcistinas tóxicas para o figado: 100 veces máis velenosas que o cianuro).
  • As "xustificacións" de Gas Natural FENOSA para non instalar dispositivos de paso para peixes nos dous encoros e para non soterrar totalmente o novo tendido eléctrico baséanse só nas propias afirmacións interesadas da empresa e NON en información transparente, seria e rigorosa.
  • A avaliación de impacto ambiental NON se realizou conforme ao establecido na Directiva 2014/52/UE (Artigo 3), ao non ter avaliado correctamente os impactos do proxecto sobre a auga, a biodiversidade, os espazos naturais protexidos e a paisaxe.
  • A autorización ambiental para a posta en marcha da Central Hidráulica Reversible supón un incumprimento flagrante da Directiva 2000/60/CE (Artigo 1.a.b; Artigo 4.a) ao admitir a contaminación das aguas limpas do encoro do Salas.

Por todos istes motivos, SGHN solicitou ao Secretario de Estado de Medio Ambiente (PDF) que:

  • Anule a Resolución de 5 de maio de 2017 polo que se formulou declaración de impacto ambiental favorable ao proxecto.
  • Revise a avaliación de impacto ambiental do proxecto tendo en conta as publicacións científicas e os restantes argumentos expostos por SGHN e as entidades e organismos consultados.
  • Proceda a formular unha nova Declaración de Impacto Ambiental do Proxecto.

Lamentablemente, o tempo corre en contra de todos ecosistemas acuáticos na bacía do río Limia. Mentres Gas Natural FENOSA (con mini-piscinas nas Conchas) e a Confederación Hidrográfica do Miño-Sil (con maceteiros flotantes nas Conchas e dúas areeiras de Sandiás) xogan a facer que fan, o problema da gravísima contaminación das augas do río Limia polos residuos da gandería industrial (agravados pola sobreexplotación do acuífero) segue a empiorar cada día que pasa, cun goteo interminable de solicitudes (unha cada 3 meses) para novas granxas ou ampliación das existentes na chaira da Limia e nas cabeceiras dos seus afluentes principais. De nada levan servido ata hoxe as continuas peticions feitas por SGHN nos últimos 9 anos para que se estableza unha moratoria para os proxectos de granxas industriais na bacía do río Limia e se ordenen con criterios ambientais as existentes, que, como demostran os feitos cada ano no encoro das Conchas, sobrepasan amplamente a capacidade de carga dos ecosistemas limiaos. Urxe, xa!, atallar o problema de raíz.

 

Novo artigo na revista BRAÑA: influenza do Datum na representación cartográfica UTM dos atlas

Santiago, 01-08-2017

Este artigo avalía como un cambio legal no punto de referencia cartográfico pode influir na comparativa dos datos biolóxicos. Cando se comparan os datos entre varios atlas, representados baixo un cartografado UTM, hai que ter en conta os desplazamento do punto de referencia, pois unha parte dos datos/información queda desplazada na representación, o que da lugar a cambios na información das cuadrículas UTM.

Descargable en Revista BRAÑA

 

Vaia sábado noite na Limia!

Gomareite-Vilaseca, 29-07-2017

Pois si que estuvo movidiña a noite do sábado 15 de xullo na Limia. Non só polas festas na honra de Santa Mariña en Xinzo senon tamén polas actividades organizadas pola SGHN.

A tardiña comenzou en Gomareite (Vilar de Barrio) da mán da directiva da Comunidade de Montes Veciñais en Mán Común que organizou un acto para presentar o traballo desenvolvido para a recuperación da Rectoral e o libro “Aves da Limia, dende a lagoa de Antela aos nosos días” escrito por Antonio Villarino, Serafín González e Felipe Bárcena.

Aínda que a data non era moi boa pois o traballo no campo é o primeiro, pouco a pouco foron achegándose os veciños e convidados ata encher a sala. O representante da directiva da CMVMC acompañounos nunha visita virtual para amosar a transformación do edificio abandoado, caído e cheo de silveiras, sorprendéndonos có resultado final da edificación. As fotos deixaron constancia do esforzo derivado de afrontar un proxecto de recuperación da rectoral para o pobo: primeiro as xestións para acadar a propiedade, despois o desescombro e desbroce dos recintos e finalmente a elaboración e execución do proxecto de restauración, todo con poucos medios económicos pero con moito traballo e ilusión. Tamén se pasou revista a evolución demográfica dos últimos anos na parroquia e mesmo se repasou brevemente a historia familiar dos marqueses de Bóveda de Limia e algunhas outras curiosidades de Gomareite.

A presentación do libro “Aves da Limia, dende a lagoa de Antela aos nosos días” correu a cargo de Antonio Villarino e Serafín González. A intervención estructurouse en dúas fases para presentar cada un dos dous tomos que compoñen a obra, que amosa a distribución de 264 especies (estival, invernal e nos pasos migratorios) e os nomes vernáculos recollidos nos 78 núcleos de poboación da zona de estudo. Como nos explican a obra herda o espíritu solidario de "Antela a memoria asolagada" que contribuiu á edición desta nova publicación, e os beneficios derivados da venda do libro adicaranse íntegramente á conservación e recuperación de ecosistemas acuáticos e forestais na Limia a través da Sección Antela da SGHN. Neste intre centrados na restauración de espacios nas Veigas de Vilaseca e Gomareite e doutras superficies nas zonas das areeiras e parcelas alugadas ao Bantegal.

Xa no solpor chega a novidade, pois é a primeira vez que SGHN-Ourense organiza unha actividade plenamente nocturna: é a hora de "Observación e identificación de Avelaíñas". As avelaíñas son as volvoretas da noite, que noutros lugares de Ourense coñécense como "polvoretas" tal como nos informan algún dos participantes na xornada. A actividade celébrase na parcela propiedade de SGHN “Humidal Antonio Villarino” na Veiga de Vilaseca, actividade para a que se conta cós preceptivos permisos da administración. A noite comeza con algúns "tropezos" técnicos ao fallar o sistema de iluminación pero entre uns e outros finalmente, non sin certa incertidume, conseguimos que as cousas se amañasen e, ao pouco, COMEZA O ESPECTÁCULO!!! …: as volvoretas e outros insectos achéganse ata as luces situadas sobre un pano branco onde as avelaíñas son "contidas" cunhas cuncas transparentes ata que se tranquilizan e poden ser observadas, identificadas e fotografadas, e posteriormente liberadas de novo ao seu hábitat. Pouco a pouco van chegando os primeiros exemplares sobre todo de xeométridos: pequenos e micro, e outras especies habituais, así ata que entran algunhas sorpresas como Euproctis chrysorrhea ou Ennomos alniaria, especies que se poden ver identificadas nas láminas adxuntas.

CÓMO DISFRUTARON OS NENOS!!! … E TODOS NÓS. E iso que os especialistas contannos que as luces que ao final puidéronse acender non son tan boas para atraer ás avelaíñas como as especiais que eles traían e, polo tanto, os resultados, sendo aceptables, non foron todo o bon que deberan. En calquera caso, como se pode ver foi unha tarde noite entretida e moi interesante descubrindo os patrimonios descoñecidos de A Limia.

Máis....

 

SGHN solicita a caducidade da concesión de augas para a Fábrica de Luz en Lugo

Lugo, 23-07-2017

Con data 01-12-2015, SGHN dirixiuse á Confederación Hidrográfica do Miño-Sil (en adiante CHMS), como órgano substantivo no expediente de declaración de impacto ambiental do proxecto de rehabilitación da minicentral hidroeléctrica Fábrica da Luz, e ampliación do caudal en 11.000 l/s (dun aproveitamento de 7.000 l/s de auga do río Miño) en Castro Romai, termo municipal de Lugo, promovido polo Concello de Lugo (BOE 189, 08-08-2012), solicitando:

  • A paralización inmediata e permanente das obras, executadas incumplindo o condicionado da Declaración de Impacto Ambiental (DIA), e a reversión das actuacións ao estado orixinal do treito fluvial.
  • A revisión de oficio e anulación da Resolución de Impacto Ambiental ao ser totalmente contraria á normativa ambiental (DC 92/43/CEE, Lei 42/2007, Lei 9/2001, Decreto 72/2004).

Ao incumprimento do condicionado da DIA, o Concello de Lugo engadiu o incumprimento das condicións e prazos polos que se lle autorizou a modificación das características da concesión para o aproveitamento hidroeléctrico, pois o 12-11-2016 venceu o prazo de 18 meses para a execución das obras (Condición específica 2ª da Resolución da CHMS do 06-05-2015), sen que, conforme ao establecido no Artigo 155.1 e 155.2 do RD 849/1986, do Regulamento do Dominio Público Hidráulico, se solicitase a suspensión de prazos ou unha prórroga para a execución das obras.

Ao incumprir sen xustificación obxectiva algunha os prazos de execución, son de aplicación as Condicións xerais 21ª e 22ª da Resolución da CHMS do 06-05-2015, así como o establecido no Artigo 66 do RDL 1/2001 (texto refundido da Lei de Augas) e no Artigo 162 do RD 849/1986 (Regulamento do Dominio Público Hidráulico), que determinan as circunstancias polas que se pode declarar a caducidade dunha concesión.

Por todo o anterior, SGHN ven de solicitar á Confederación Hidrográfica Miño-Sil (PDF) que RESOLVA aprobar o expediente H/27/93-0218, iniciado de oficio para declarar a extinción do dereito ao uso privativo das aguas para a produción de enerxía eléctrica na central de Fábrica da Luz no río Miño en Castro Romai, por incumprimento dos plazos previstos na concesión ao Concello de Lugo.

 

 

Fitos 40 anos Hitos 40 años

Hoxe, como hai 40 anos, a túa axuda é imprescindible
para defender a nosa natureza

Faite da 'Sociedade'

Calendario da Natureza 2016-2017

 

 

OUTRAS NOVIDADES

Directiva 2016/2284 Redución contaminantes atmosféricos

RD 389/2016, Plan Director Red de Parques Nacionales

Decreto 119/2016 Catálogo das paisaxes de Galicia

Especies invasoras preocupantes na UE

Exclusión de REGANOSA do trámite de AIA

Plan de Acción Reserva da Biosfera transfronteiriza do Xurés

Sentencia Tribunal Supremo sobre especies invasoras

Lei 2/2016 do Solo de Galicia

RD 1/2016 Aprobación Plan Hidrolóxico Miño-Sil

Ley 33/2015, modifica Ley 42/2007 Patrimonio Natural y Biodiversidad

Fractura hidráulica ("fracking")